Laurelinde Sieraden

Meest recente berichten

Wat er op mijn tafel ligt

Gepubliceerd door Laurien

Zoals gewoonlijk doe ik een hoop kleine en grote werkjes door elkaar. Het schetsen van een nieuw ontwerp, uitproberen van een techniek, afwerken van sieraden, alles loopt heerlijk door elkaar. Voor mij werkt dat het beste, elke fase van een project vraagt een andere focus en zo kan ik handig afwisselen.

Mijn werkplek

En dit is waar ik mee aan het werk ben:

Twee kleine levensboompjes

braided silver necklace piece with roses and pink beads

voorstuk van een ketting

kralen, roosjes en ringen

roosjesringen poging 1 en 2

doe-het-zelf pakket voor een…..?

renaissance was

Heerlijk allemaal om mee te spelen en werken. En uiteraard ontbreken dit paasweekend de eitjes niet. ;)

Fijne Pasen allemaal!

Sieraden bewaartips

Gepubliceerd door Laurien

Waar laat je toch al die mooie sieraden wanneer je ze niet draagt? Vandaag een paar tips. De sieraden die ik maak zijn van koper, messing of sterling zilver. Al deze metalen hebben één ding gemeen: in combinatie met lucht en met name vochtigheid kleuren ze langzaam donker en doffer. Dit is geen beschadiging of vuil en het is makkelijk te verhelpen door ze op te poetsen. In het geval van koper en messing kun je een stukje staalwol gebruiken, bij zilver is een zilverdoekje het fijnste.

Twee ringen van zilver, de rechter is verkleurd.

De manier waarop je je sieraden bewaart kan ervoor zorgen dat je sieraden langzamer (of juist sneller!) verkleuren.

bewaar je sieraden niet in een vochtige ruimte zoals de badkamer.
de non-tarnish strips die je in bvb dozen met nieuwe schoenen vindt werken luchtvochtigheid tegen en kunnen prima gebruikt worden in een sieradenkistje
berg sieraden die je niet vaak draagt op in een gripzakje.
veel juweliers verkopen zakjes waarin zilver langer mooi blijft. Op aanvraag kan ik deze af en toe ook voor je mee bestellen.
zorg dat je niet per ongeluk over je sieraden heen kan sprayen met haarspray, deodorant en parfum. Draag je sieraden na het gebruik van deze producten.
direct zonlicht verkleurt op termijn de meeste kralen en edelstenen. Het handigste is om je sieraden niet teveel bloot te stellen aan direct zonlicht wanneer je ze niet draagt.

Al je kettingen samen bewaren kan een hoop knopen opleveren.

Een sieradenkistje met verschillende vakjes is erg handig om je sieraden uit de knoop te houden. En om je oorbellen per paar bij elkaar te houden zodat je niet elke keer een paar minuten kwijt ben om ze te zoeken ;) Als alternatief kun je ook organza-zakjes aanschaffen en daar je sieraden per setje in bewaren, in het kistje. Zo kun je je kettingen apart bewaren en ingewikkelde knopen voorkomen. Gripzakjes hebben als extra voordeel dat ze luchtdicht zijn, maar ze zijn natuurlijk minder chique. Sorteerbakken voor kralen of schroeven zijn ook erg functioneel. Al deze opties helpen ook nog eens om krassen in zilver te voorkomen.

Het is fijn om sieraden die je vaak draagt wat meer bij de hand te hebben. Er zijn een hoop leuke en creatieve opties om dit te doen. Verschillende winkels hebben zo af en toe leuke sieraden standaards of kistjes, de mijne kocht ik bij de Blokker en de Action.

Maar je kunt ook prima zelf iets leuks in elkaar knutselen:

Sieraden aan een sierlijke tak (Engelstalig door Carrie van The Appleseed) In plaats van in een stuk hout, kan je de tak ook in een grote, zware vaas zetten.
Koffiemokrek voor armbanden (Engelstalig door Sarah van Sadie Seasongoods)
Ringdoosje (Engelstalig) door Sachiko van Tea Rose Home
Sierlijke lijst met sieraden (Engelstalig door Elli van The Elli Blog)

En er zijn nog zoooooveel meer leuke mogelijkheden! Voor nog meer ideetjes kijk ook eens op mijn Pinterest bord Jewelry Display Inspiration!

Zijn je sieraden toch verkleurd? Dat is niet geheel te voorkomen. Voor meer tips lees ook eens dit artikel over koper (over zilver en messing volgen nog aparte artikelen!)

Deze adviezen zijn minder relevant voor sieraden van nikkel en aluminium. Deze twee metalen verkleuren niet en kun je prima langer zonder doosje of zakje bewaren.
Hoe bewaar jij je sieraden?

Even verwennen

Gepubliceerd door Laurien

Er zijn van die kleine cadeautjes die ik mezelf soms geef. Zoals een beetje kaneel over mijn yoghurt. Of een zacht warm dekentje als ik op de bank zit. Met het liefst de kat erbij op schoot. Maar sieraden maak ik eigenlijk nooit voor mezelf. Ik maak ze ofwel voor de winkel, ofwel in opdracht. Dat vind ik ook het leukste, iets moois maken voor iemand. Maar toen ik twee prachtige ametrien kralen tegenkwam besloot ik gewoon eens mezelf te verwennen. Omdat het kan. Omdat het gewoon erg fijn is om iets liefs te doen voor mezelf. Ten slotte breng ik een heel leven met mezelf door ;)

Dus vandaag verwen ik mezelf met het dragen van een paar chique, speciaal voor mij gemaakte oorbellen ;)

En hoe verwen jij jezelf?

Alvast een beetje lente

Gepubliceerd door Laurien

Zou dat niet heerlijk zijn? Gewoon één dagje waarop je alvast zonder jas van het zonnetje kan genieten, waarop de vogeltjes vrolijk fluiten en overal lentebloemen uit de grond schieten. Misschien heb je zo’n dag deze week zelfs al gehad, maar ik lag helaas met een griepje op bed tijdens de mooie dagen deze week. Ik heb echt al zo’n zin in de lente!

Het nieuwe sieradenthema wordt ‘Bloemen’. Het is fijn om sieraden rond een bepaald thema te maken, het daagt me uit meerdere mogelijkheden te vinden en de sieraden zijn mooi te combineren.

Deze oorbellen staan nog niet in de shop, maar binnenkort zet ik ze erin. Ik ben momenteel ook hard bezig de winkel te vertalen naar het Engels, om zo ook internationale klanten te kunnen helpen. Zodra ik daar wat verder mee ben komen er weer leuke nieuwe dingen! Of heel misschien kan ik mezelf niet inhouden en komen ze wat sneller ;)

En omdat het kan: wat lentebloemen van vorig jaar. Ik kan ze al bijna ruiken zo!

Herinneringssieraad van vlinder en tulp

Gepubliceerd door Laurien

Eind vorig jaar ontving ik een speciaal verzoek. Of ik een sieraad kon maken dat de herinnering aan verschillende dierbaren kon symboliseren. Een verzoek dat me persoonlijk raakte, want toen mijn vader overleed liet hij zijn ketting aan mij na. Altijd wanneer ik hem extra mis, of wanneer ik iets moeilijk ga doen waar ik hem graag bij zou hebben, draag ik deze ketting. Het is een manier om hem toch even dichtbij te voelen, een stukje tastbare herinnering.

In gesprek kwamen twee symbolen voor Joke sterk naar voren: de tulp en de vlinder. Ze had al wel rondgekeken naar sieraden waar deze twee symbolen in terugkwamen, maar het was lastig om iets te vinden dat beide symbolen ook recht deed. Het voordeel van werken met draad, is dat het vormen en combineren van symbolen goed te doen is. Joke had de hanger gezien die de hamer Mjölnir combineerde met een basgitaar en vroeg aan mij of ik iets voor haar wilde ontwerpen. Sieraden maken met een persoonlijke betekenis is wat ik het liefste doe, dus uiteraard ging ik graag aan de slag.

Dit logo van een vlinder werd de basis voor de hanger.

Omdat het sieraad zo’n sterke persoonlijke waarde had, namen we ruim de tijd om af te stemmen. Zo kwamen we op het idee om een van haar hangers, in de vorm van een tulp als uitgangspunt te nemen en daar een vlinder omheen te maken. Ook wist Joke het logo van het familiebedrijf te vinden. Door met deze twee dingen te starten sloot het sieraad nog beter aan bij de herinnering aan haar dierbaren. Het logo is zoals je ziet een prachtige vlinder, dat zich ook uitstekend leent om stilistisch verwerkt te worden.

conceptschets voor herinneringssieraad de Tulpvlinder

Conceptschets, gebaseerd op de vorm van de tulp en de lijnen van het logo.

Ik verwerkte de lijnen in de conceptschets, waarbij ik ook meteen keek hoe ik het geheel goed kon bevestigen. De schets was akkoord, en het koperen proefstuk beviel ook goed. Zoals je ziet zitten er altijd wat kleine variaties tussen elke fase, in de praktijk moet ik regelmatig kleine aanpassingen maken. De dikte van het draad, de stevigheid van het geheel zie ik pas wanneer ik effectief alles in elkaar zit. Maar door foto’s te versturen kon Joke zien welke richting het ontwerp opging, en aangeven of alles goed was.

proefstuk voor rouwsieraad de Tulpvlinder

Het koperen proefstuk.

Dit is de uiteindelijke vlinder, waarin kleuren, vormen, lijnen en symbolen samenkomen. Ik heb de hanger op verzoek zo klein mogelijk gehouden, de vleugels zijn samen vier centimeter breed. Hierdoor is de hanger makkelijk te combineren en te dragen waardoor Joke de herinnering aan haar dierbaren bij zich kan dragen wanneer zij dat wil.

De tulpvlinder als hanger van sterling zilver.

Tulp en vlinder hanger.

Nederlandse wire wrapper: Aardekracht

Gepubliceerd door Laurien

Kleurrijk en sprookjesachtig, creatief en speels zijn de sieraden van Aardekracht. Geeske, de vrouw achter Aardekracht gebruikt veel symbolen die mij bijzonder aanspreken, zoals de levensboom, de Bloem des Levens, een stralende zon als hanger. Ze maakt de vormen van zilver wire en combineert ze met heldere edelstenen. Ook haar fantasy-sieraden vind ik erg mooi, zoals de diverse elvenoren in verschillende kleuren, de elvenvleugel-ring. Op haar blog kom je leuke weetjes tegen over edelstenen, de verhalen en symbolen in de sieraden en een kijkje achter de schermen. Als je van sprookjes en bijzondere sieraden houdt, is een bezoekje aan haar winkel en website zeker aan te raden!

www.aardekrachtsieraden.nl
www.facebook.com/AardeKracht
www.aardekracht.marktplaza.nl
www.aardekracht.etsy.com

1. Vertel eens wat meer over jezelf.

Ik ben Geeske Hogenhuis, de vrouw achter AardeKracht. Al vanaf mijn jongste jaren zijn sprookjes en fantasy (boeken en films) mijn grote passie. Ik ben altijd al heel creatief geweest en heb al van alles gedaan; niet alleen sieraden maken, maar ook tekenen, collages maken en knutselen met stof. Helaas heb ik lange tijd het gevoel gehad dat ik mijn creativiteit opzij moest zetten, omdat ik een ‘gewone baan’ had, die me erg veel energie kostte. Nadat ik ontslag genomen had, kon ik mijn creatieve leven weer opnieuw opbouwen met kleine stapjes.

2.Wanneer en hoe ben je begonnen met wire working?

Ik ben vorig jaar (2014) begonnen met wire working. Ik zag een leuke workshop om een zilveren levensboomhanger met edelstenen te maken en had me daarvoor opgegeven. Helaas moest ik toen afzeggen omdat ik het niet kon betalen, maar ik wilde het zo graag leren dat ik op youtube begon te zoeken naar tutorials. En ja hoor, ik vond er alles wat ik maar wilde weten over wire wrapping! Leve de nieuwe technologie!

Ik heb afgelopen jaar ook nog een cursus edelsmeden gedaan bij Albert Kooyker en een online wire wrapping cursus bij John Farris. Heerlijk om al die nieuwe technieken te leren en te ontdekken!

Toen ik die eerste levensboom gemaakt had was ik echt meteen om. Metaaldraad is een geweldig materiaal om mee te werken, omdat het zo flexibel is. Ik was al heel lang op zoek naar iets nieuws om mijn creativiteit weer een boost te geven. Ik heb verder vooral met papier gewerkt en wilde wel eens wat nieuws uitproberen. De mogelijkheden om met metaaldraad iets te creëren zijn echt eindeloos wat ik geweldig vind! Verder houd ik zelf erg van zilver en draag dat ook graag elke dag. Ik vind het daarom erg fijn om met dit materiaal te werken.

3. Van welke andere materialen en technieken maak je gebruik om sieraden te maken? Combineer je ook andere technieken met wire working?

Ik gebruik vrijwel in elk ontwerp (half)edelstenen en/of kristalkralen. Behalve voor sprookjes heb ik ook een grote passie voor kleur, dus dat mag zeker niet ontbreken in mijn ontwerpen.

Ik heb een cursus edelsmeden gedaan en heb daar een aantal andere technieken geleerd zoals solderen en ontwerpen uitzagen uit een metalen plaatje. Ik heb een aantal sieraden gemaakt met deze technieken, maar mijn voorkeur gaat echt uit naar wire wrapping. Die techniek past beter bij het soort ontwerpen dat ik graag maak.

4.Waar haal je jouw inspiratie vandaan?

Ik vind vooral heel veel inspiratie in sprookjes en fantasy boeken en films. Mijn favoriete boeken zijn van Tolkien en Marion Zimmer Bradley. Fantasierijke verhalen rekken mijn verbeelding en creativiteit op een prettige manier op. Verder vind ik ook veel inspiratie in de natuur. Dat klinkt misschien wat cliché, maar de natuur is altijd in beweging en in verandering en dat is nou net wat het zo interessant maakt.

5. Wat is je favoriete materiaal of gereedschap?

Ik werk het liefste met verzilverd koperdraad in combinatie met (half)edelstenen. Voor mij is dat de mooiste combinatie van de 2 materialen die ik zelf ook het liefste draag.

6. Heb je een vaste werkplek? Hoe ziet die eruit?

Ik werk op dit moment in onze woonkeuken, waar ik alle ruimte heb om lekker te werken. Muziekje erbij aan, heerlijk!

7. Waar is jouw werk te bekijken? Verkoop je jouw werk?

Ik heb een website met daarop een blog waar ik regelmatig nieuwe ontwerpen op plaats www.aardekrachtsieraden.nl. Ik verkoop veel via facebook en daarnaast heb ik een webshop www.aardekracht.marktplaza.nl. Verder heb ik een Etsy shop. Ik ben op dit moment op zoek naar een passende oplossing voor een eigen website met daarop een eigen webshop die past bij mijn huisstijl en wat ik wil uitdragen.

Verder sta ik regelmatig op leuke markten en fantasy fairs met een kraam met mijn sieraden. Ik kondig deze evenementen aan via facebook en op mijn blog.

8. Hoe zou jij je eigen stijl omschrijven?

Mijn stijl is sprookjesachtig en aards tegelijk. Ik hou ervan een statement te maken en gebruik vaak organische vormen en veel kleur. Ik hou er ook van om mijn ontwerpen een diepere betekenis te geven, een soort positieve affirmatie die je met je mee kunt dragen in je dagelijkse leven.

9. Heb je andere creatieve hobby’s of werk?

Naast sieradenontwerpster ben ik thuisblijfmoeder, waar soms een grote dosis creativiteit voor nodig is! Ik hou ervan om samen met mijn zoon te tekenen en te knutselen zowel met papier als met stof. Ik maak bijvoorbeeld graag fantasy kostuums voor de verschillende fairs die we als gezin bezoeken.

10. Welke tips zou je aan beginnende wire workers mee willen geven?

Gewoon beginnen! Ik ben begonnen zonder kennis van wire wrapping en vrijwel geen financiële middelen, maar ik heb al heel veel kunnen creëren in korte tijd. Laat je creativiteit vrij en begin gewoon ergens mee. Ook al is het eerst nog een imitatie van iemand anders, je komt vanzelf uit bij je eigen stijl. Kijk vooral eens op youtube waar je vrijwel alles vindt wat je nodig hebt om te beginnen.

Het Geheim van de Lente – een sprookje

Gepubliceerd door Laurien

Toen ik een jaar geleden de lentehanger maakte ontstond er spontaan een verhaal bij. Een verhaal over loslaten, verdriet en hoop. Een heel persoonlijk verhaal, want ik verloor mijn vader op de eerste dag van de lente in 2004. Na het een tijdje te laten groeien wil ik het verhaal vandaag, de dag voor Imbolc, graag met jullie delen.

De herfst nam de blaadjes van de bomen en de vader van drie zusters, die in een huisje aan de rand van het grote bos woonden. De laatste adem van de vader verwoei in de wind die luider huilde dan zijn dochters toen ze hem vonden.

De winter kwam vroeg en bedekte alles onder een zachte, witte deken. Marea, de oudste van de drie, een vriendelijke en spontane meid van begin twintig, zocht haar troost bij haar verloofde en zijn familie. Ze zorgde voor haar twee zusters, maar hield het niet altijd uit in de pijnlijke, lange stiltes. Ze huilde zachtjes in de armen van haar geliefde en wenste dat ze haar zusters net zo vast kon houden als zij werd vastgehouden, net zo kon troosten als zij getroost werd. Ze kon het niet. Haar eigen verdriet leek met de dag zwaarder te worden.

Ennea, de middelste bleef in huis. Haar warme, sprekende ogen zagen alleen de leegte die haar vader had achtergelaten. Ze had nooit geweten dat ze zo alleen kon zijn. Ze zorgde voor haar zusters zo goed ze kon, maar haar verdriet leek met de dag meer ruimte in te nemen. Ze durfde niet goed te erkennen hoe groot de overwinning was elke morgen wanneer ze weer was opgestaan.

Ayil, de jongste was altijd al vreemd geweest. Haar lichte haar en heldere ogen maakten mensen ongemakkelijk. Ze wist nooit goed hoe hard ze mocht lachen en vroeg zich nu af hoe hard ze mocht huilen, toch zeker niet harder dan haar zusters, die haar vader zoveel langer hadden gekend. Maar haar zusters bleven stil. Haar verdriet leek langzaam alles steeds meer te vertragen, tot ze zich voelde alsof ze zwom door de tijd.

De winter keek toe en verkilde, bevroor en sneeuwde tot de zusters nergens meer heen konden. Dit was de tijd voor inkeer en de winter was streng. De warme zomer kon niets doen, het was niet haar seizoen en de herfst liet zich altijd overnemen. Samen gingen ze naar de lente en vroegen hem, of hij niet iets kon doen. De lente zuchtte. Het was zijn tijd nog niet. Maar hij hield van alle jonge mensen, allen die nog zoeken en worden. Dus ging hij op een kort bezoek.

Hij kwam als donkere jongeman, waar zijn voeten de sneeuw raakten smolt de sneeuw en bloeiden de sneeuwklokjes. Marea was in de slaapkamer de bedden aan het verschonen. Het vuur in de kamer was uit en haar adem kwam in kleine wolkjes.

“Schrik niet,” zei de lente, maar ze schrok toch. Tijdens haar verwarring sprak hij verder.
“Ik ben de lente, ik heb je nodig. Ik moet een geheim bewaren maar het valt me zwaar de enige te zijn die het kent. Kan jij me helpen?”
Marea wist niet goed wat te zeggen maar toen ze het spoor van sneeuwklokjes zag uit het raam knikte ze. De lente stapte wat dichterbij en ze voelde zich warmer.
“Mijn geheim, is dat nieuw leven al aanwezig is nog voor het zichtbaar is. Nog voor het gekend wordt, is het er toch al.”
Onbewust streek Marea langs haar zachte buik en de lente glimlachte.

Ennea was in de keuken, waar het warm was van de oven vol vers brood.
“Ik ben de lente, ik heb je nodig. Ik moet een geheim bewaren maar het valt me zwaar de enige te zijn die het kent. Kan jij me helpen?”
Ze bood hem brood aan en hij at het.
“De wereld lijkt nu kil en dor. Maar alles wat nodig is, is er al. Zodra de juiste tijd er is zullen alle zaadjes ontkiemen en precies ontvangen wat ze nodig hebben om te groeien.” Ennea pakte een appel en deelde hem in tweeën. Ze aten ieder de helft en gooiden de pitjes uit het raam.

De lente vond Ayil in het midden van het meer, dat stijfbevroren was. Ze zat voor een wak en keek in het diepe, donkere water. Hij kon haar niet bereiken zonder het ijs te smelten. Langzaam liep de lente rond het meer en zag, dat het wak was uitgehakt in de vorm van een hart. Hij wachtte. Ayil bewoog zich niet.
“Ayil,” riep hij, “Ayil!”
Hij zag hoe de vallende sneeuw haar langzaam steeds verder bedekte als een zachte deken. Nog steeds bewoog ze zich niet.
“Ayil,” riep de lente opnieuw, “ik ben de lente, ik heb je nodig!”
Angstig zette hij een voet op het ijs, dat direct begon te smelten. Een scheur kraakte vanaf zijn voeten. Eindelijke keek Ayil langzaam op. De lente riep haar toe, “Ik moet een geheim bewaren maar het valt me zwaar de enige te zijn die het kent. Kan jij me helpen?”
Traag als een oude vrouw stond Ayil op en met stijven ledematen strompelde ze naar de kant waar de lente op haar wachtte.
“Het is het moeilijkste geheim dat er is want het is niet in woorden te vatten en ook niet te begrijpen.”
De lente kuste haar op haar blauwe lippen tot ze weer warm was en begon te beven.

Thuis huilde Ayil zo hard ze wilde, Ennea ging samen met haar op bed liggen en Marea hield beiden vast tot ze sliepen.
Ieder bewaarde haar geheim. Althans een tijdje.