De triquetra is een oud symbool, een driehoekige knoop die bestaat uit een enkele, doorgaande lijn. Het is de eenvoudigste van alle keltische knopen en heeft juist door zijn eenvoud iets mystieks. Door zijn driehoekige vorm (de naam triquetra beteken letterlijk ‘driehoekig’ in het Latijn) staat deze vorm symbool voor drievoud, en met de doorgaande lijn voor oneindigheid. Waar de Kelten de vorm voor gebruikten (en of deze een betekenis had) blijft onduidelijk, wel had het getal drie voor Kelten een speciale betekenis. Vele godinnen hadden drie verschijningen, zoals de Morrigan. Maar ook moet de held in een verhaal drie taken volbrengen of drie uitdagingen het hoofd bieden. En werd de wereld vaak verdeeld in drie gebieden: water, land en lucht. Wat mij fascineert is dat de triquetra, door de lijnen die elkaar snijden, ook een heel duidelijk midden heeft, waar alles samenkomt. De drie aspecten zijn onderdeel van één geheel. Binnen het christendom is dit lange tijd een vaak gebruikt symbool geweest, waarbij het de Vader, de Zoon en de Heilige Geest symboliseerde. Tegenwoordig …