All posts tagged: lente

Levensboom van de lente

Lente is zo’n heerlijk seizoen, vol groei, hoop en licht. Na de grimmige winterboom wilde ik een nieuwe levensboom maken die paste bij de lente. Een jonge, sierlijke boom die nog groeit. Ik had in mijn hoofd de mooie tekening die in de boeken van Tolkien staat, van de deur naar Moria. Twee ranke, sierlijke bomen staan daar naast de pilaren onder de kroon en sterren. Met die ideeën als uitgangspunt maakte ik deze twee levensboompjes. De takken eindigen in open spiralen, een sierlijke vorm die me doet denken aan hoe varens hun bladeren ontrollen en openen. De stam is dun en recht en de hele boom wordt omgeven door een ei, een prachtig simpel lentesymbool voor nieuw leven.

Alvast een beetje lente

Zou dat niet heerlijk zijn? Gewoon één dagje waarop je alvast zonder jas van het zonnetje kan genieten, waarop de vogeltjes vrolijk fluiten en overal lentebloemen uit de grond schieten. Misschien heb je zo’n dag deze week zelfs al gehad, maar ik lag helaas met een griepje op bed tijdens de mooie dagen deze week. Ik heb echt al zo’n zin in de lente! Het nieuwe sieradenthema wordt ‘Bloemen’. Het is fijn om sieraden rond een bepaald thema te maken, het daagt me uit meerdere mogelijkheden te vinden en de sieraden zijn mooi te combineren. Deze oorbellen staan nog niet in de shop, maar binnenkort zet ik ze erin. Ik ben momenteel ook hard bezig de winkel te vertalen naar het Engels, om zo ook internationale klanten te kunnen helpen. Zodra ik daar wat verder mee ben komen er weer leuke nieuwe dingen! Of heel misschien kan ik mezelf niet inhouden en komen ze wat sneller ;) En omdat het kan: wat lentebloemen van vorig jaar. Ik kan ze al bijna ruiken zo!  

Het Geheim van de Lente – een sprookje

Toen ik een jaar geleden de lentehanger maakte ontstond er spontaan een verhaal bij. Een verhaal over loslaten, verdriet en hoop. Een heel persoonlijk verhaal, want ik verloor mijn vader op de eerste dag van de lente in 2004. Na het een tijdje te laten groeien wil ik het verhaal vandaag, de dag voor Imbolc, graag met jullie delen.   De herfst nam de blaadjes van de bomen en de vader van drie zusters, die in een huisje aan de rand van het grote bos woonden. De laatste adem van de vader verwoei in de wind die luider huilde dan zijn dochters toen ze hem vonden. De winter kwam vroeg en bedekte alles onder een zachte, witte deken. Marea, de oudste van de drie, een vriendelijke en spontane meid van begin twintig, zocht haar troost bij haar verloofde en zijn familie. Ze zorgde voor haar twee zusters, maar hield het niet altijd uit in de pijnlijke, lange stiltes. Ze huilde zachtjes in de armen van haar geliefde en wenste dat ze haar zusters net zo …